Een nieuwe werkplek

Misschien heb je het al gehoord, maar voor wie het gemist heeft: vorig jaar verhuisde mijn atelier van Utrecht naar Brabant.

De oude werkplek, in de voormalige gevangenis in Utrecht, had karakter. Hoge muren, geschiedenis, een zekere rauwheid. Het was een plek die bij een fase paste.

Nadat ik zelf naar Brabant verhuisde, samen met mijn geliefde, bleek het dagelijkse op en neer reizen naar Utrecht niet houdbaar. Niet praktisch, maar vooral niet energetisch. Ik merkte dat mijn hoofd voller werd dan goed was voor mijn werk. Ideeën kregen minder ruimte dan ze nodig hadden.

De nieuwe plek is lichter, met uitzicht op groen, stiller ook. Wat me opvalt, is dat ontwerpen hier anders ontstaan.
Ik werk trager, niet minder productief, maar met meer ruimte. Een ontwerp kan even uit mijn handen zijn zonder uit mijn gedachten te verdwijnen. Het ligt op mijn werkbank en werkt door. Tijdens een wandeling, of terwijl ik met iets anders bezig ben, ontstaat er ineens een nieuw inzicht of een andere richting.

Doorploeteren werkt voor mij meestal averechts. Juist in de ruimte tussendoor verdiept een vorm zich.

Ik ontvang klanten op afspraak in de omgeving van Den Bosch. Mensen weten me nog altijd te vinden en soms rijd ik zelf naar hen toe als dat beter past.

De plek is veranderd. De aandacht voor mijn werk niet.